Solitaire – opowiadanie pasjansem


Solitaire

Do narracyjnego pasjansa, w którym użytkownik układa pewną historię z odkrywanych przez każdą z kart zdań, zapraszają twórcy sieciowej gry Solitaire na stronach turbulance.org. Solitaire to wspólny projekt Helen Thorington, Marianne Petit i Johna Neilsona (odpowiednio: pomysł i teksty, Flash i ilustracje, programowanie skryptów .cgi). Po wejściu na stronę wystarczy się zalogować i od razu przystąpić do gry. Pojawiają się przed nami trzy stosy kart jednej talii. Po kliknięciu na kartę odsłania się ilustracja, a po niej tekst: zazwyczaj jedno zdanie, np. a flicker of light discovers her face… lub she is here lub his grips is powerful. Jeśli zdanie zostaje przez nas zaakceptowane jednym kliknięciem dodajemy je do układanej przez nas narracji. Solitaire pozwala też na dopisywanie przez użytkowników swoich własnych tekstów, wtedy gdy trafi im się joker. Gotowe „opowiadanie” możemy zapisać na serwerze, podpisując je jako „swoje”.

Solitaire Helen Thurington to jeszcze jeden przykład prostej fikcji komputacyjnej, która – podobnie jak Life in the Garden Erica Zimmermana – omówiona została zbiorze Second Person.

Wyzwaniem dla autorów, aczkolwiek nie tak ogromnym jak w przypadku bardziej rozbudowanych utworów narracyjnych o nielinearnej strukturze, jest tutaj koherencja poszczególnych, losowo wybieranych fragmentów tekstu. Thurington poradziłą sobie z tym bardzo dobrze. Po pierwsze przez to, że pisze ona skondensowaną, poetycką prozą. Nie ma tutaj elementu sprawozdawczości, więcej natomiast krótkich opisów wyglądów i stanów wewnętrznych. Po drugie, bohaterami tego tekstu są bliżej nieokreśleni „on” i „ona”. Ani razu nie pada tu imię czy opis osadzający bohatera w kontekście określonego świata przedstawionego. Po trzecie, wybór wątków doskonale został dopasowany do sytuacji tekstu: rozstania, samotność, powroty to nie tylko kondycja „jego” czy „jej” ale także kondycja każdej z losowo wybieranych kart, zdań i ilustracji: raz wydają się one łączyć ze sobą, innym razem sobie zaprzeczać, a jeszcze innym- stać samotnie nie dając wpasować się ani w poprzedzające ani w następujące po nich inne karty, zdania i ilustracje.